Наследување во Австрија: оставинска постапка и прекугранично наследство

Ако близок член на семејството починал во Австрија или живеел овде, а поседувал имот и во друга држава, важно е да знаете како функционира австрискиот систем на наследување. Подолу се објаснети наследниците, оставинската постапка, тестаментот и правилата за прекугранично наследство.
Накратко:
- Според европската регулатива за наследување, не е пресудно државјанството, туку последното вообичаено место на живеење на починатиот.
- Во Австрија оставинската постапка ја води нотар како судски комесар (Gerichtskommissär).
- Задолжителниот наследен дел (Pflichtteil) е половина од законскиот наследен дел и претставува парично побарување.
- Во Австрија нема данок на наследство и подарок, но кај недвижности се плаќа данок на стекнување недвижност (Grunderwerbsteuer).
- Со наследството не се пренесува само имотот, туку и долговите.
Кое право важи кај прекугранично наследство?
Од 17 август прекуграничните наследни случаи се регулираат со европската регулатива за наследување (Europäische Erbrechtsverordnung). Таа се применува во сите земји членки на ЕУ, освен во Ирска и Данска.
Одлучувачко е вообичаеното место на живеење (gewöhnlicher Aufenthalt) на починатиот во моментот на смртта. Поедноставено, тоа е местото каде што бил центарот на неговиот семеен и општествен живот. Се земаат предвид и времетраењето и редовноста на престојот.
Ако лице живеело и починало во Австрија, по правило постапката ја води австрискиот суд и се применува австриското право. Надлежниот суд може да одлучува за целокупниот подвижен и недвижен имот, без оглед на тоа каде се наоѓа имотот. Значи, недвижност во друга држава автоматски не значи дека ќе се применува правото или постапката на таа држава.
Избор на право
Во тестаментот оставителот може да го избере правото на државата чие државјанство го има во моментот на изборот или во моментот на смртта. Мора да се почитуваат формалните правила за составување на последната волја.
Ако е избрано правото на матичната држава, наследниците со договор за надлежност на судот можат да го изберат судот на таа држава наместо судот на државата каде што починатиот имал вообичаено место на живеење.
Регулативата не ја менува важноста на веќе постоечки и валидни тестаменти, но при странски елементи сепак е разумно тие да се проверат.
Кој наследува ако нема тестамент?
Ако нема тестамент, се применува законското наследување (gesetzliche Erbfolge). Наследуваат брачниот партнер или регистрираниот партнер и најблиските роднини. Роднините се распоредени во четири групи (Parentel):
- Прва група: деца и нивни потомци, како внуци и правнуци.
- Втора група: родители и нивни потомци, како браќа, сестри, внуци и внуки.
- Трета група: баби и дедовци и нивни потомци, како чичковци, тетки и братучеди.
- Четврта група: прадедовци и прабаби; нивните потомци повеќе не наследуваат.
Подоцнежна група наследува само ако во претходната нема никого. Делот на брачниот или регистрираниот партнер зависи од тоа кои роднини наследуваат заедно со него.
Брачниот или регистрираниот партнер, покрај наследниот дел, има и законско право на посебен предмет од наследството (gesetzliches Vorausvermächtnis). Тоа ги опфаќа предметите од заедничкото домаќинство, а ако станот бил во сопственост на починатиот, и право да остане да живее во него.
Невенчаниот партнер (Lebensgefährte) има законско право на вакво наследство ако најмалку три години живеел во заедничко домаќинство со починатиот. Ова право престанува една година по смртта.
Колкав е задолжителниот наследен дел?
На задолжителен наследен дел (Pflichtteil) имаат право потомците, брачниот партнер и регистрираниот партнер. Тој не се однесува на конкретни предмети, туку е парично побарување кон наследниците.
- Износ: половина од законскиот наследен дел.
- Основа за пресметка: нето-вредноста на наследството, по одбивање на долговите и трошоците на постапката.
- Кога може да се бара: една година по смртта.
- Одложување (Stundung): судот може да го одложи плаќањето до 5 години, а во посебни случаи најмногу до 10 години, со камата од 4% годишно.
- Застареност: 3 години од дознавањето на релевантните факти, а најдоцна 30 години.
Подароците дадени на трети лица во последните две години пред смртта можат, по барање на лицето со право на задолжителен дел, да се земат предвид при пресметката на наследството.
Како се одвива оставинската постапка?
- Матичната служба (Standesamt) го испраќа изводот од матичната книга на умрените до окружниот суд (Bezirksgericht) надлежен според последното место на живеење на починатиот.
- Судот назначува нотар, кој ги повикува роднините на записник за смртниот случај (Todesfallaufnahme). Не мора сите наследници да присуствуваат.
- Нотарот ги проверува централните регистри на тестаменти.
- Наследниците даваат изјава за прифаќање наследство (Erbantrittserklärung) без услов или со услов. Кај условната изјава, одговорноста за долговите е ограничена до вредноста на наследството.
- Постапката завршува со решение за предавање на наследството (Einantwortungsbeschluss), во кое се утврдува кој наследува и во кој сооднос. За упис во земјишната книга решението мора да се поднесе со потврда за правосилност.
Ако активата на наследството не надминува 5.000 евра и не е потребен упис во земјишната книга, може да нема оставинско рочиште.
Ако имотот не е доволен за покривање на долговите, на пример трошоците за погреб, судот обично го предава имотот на лицето што го платило погребот. Откажувањето од наследството (Erbausschlagung) секогаш е можно.
За нотарите не важат општи рокови, но тие мора да ги следат упатствата на судот.
Во каква форма може да се состави тестамент?
- Својoрачно напишан тестамент (eigenhändige Verfügung): целиот текст мора да биде напишан со рака и потпишан на крајот. Не се потребни сведоци.
- Тестамент напишан од друго лице (fremdhändige Verfügung): може да биде отпечатен, но се потребни своерачен потпис, своерачна потврда и тројца сведоци.
- Усен тестамент во итен случај: можен е само при непосредна опасност по животот, пред двајца сведоци, и важи само три месеци по престанувањето на опасноста.
- Договор за наследување (Erbvertrag): можен е меѓу брачни или регистрирани партнери, во форма на нотарски акт, и може да опфати најмногу три четвртини од наследството.
Често поставувани прашања
Дали во Австрија се плаќа данок на наследство?
Не. Во Австрија нема данок на наследство и подарок. При наследување недвижност, сепак, се плаќа данок на стекнување недвижност (Grunderwerbsteuer). Европската регулатива не го уредува даночењето; кај недвижностите, по правило, одлучува државата во која се наоѓа имотот.
Дали е важно државјанството?
Самото државјанство не е одлучувачко. Најважно е последното вообичаено место на живеење. Сепак, во тестаментот може да се избере правото на државата чие државјанство го има оставителот.
Дали се наследуваат и долговите?
Да. Со изјавата за прифаќање наследство може да се пренесат и долговите. Кај условна изјава, одговорноста е ограничена до вредноста на наследството.
Каде може да се добијат првични правни информации?
Во секоја австриска нотарска канцеларија првичните правни информации се бесплатни. Адвокатските комори исто така нудат бесплатен првичен разговор за ориентација (Erste Anwaltliche Auskunft).
Практични чекори
- Проверете каде било последното вообичаено место на живеење на починатиот.
- Соберете ги изводот за смрт, документите за имотот, податоците за долговите и сите тестаменти.
- Контактирајте го надлежниот Bezirksgericht или назначениот нотар (Gerichtskommissär).
- Пред да дадете изјава за прифаќање наследство, проверете дали постојат долгови и разгледајте ја условната форма.
- Кај имот во повеќе држави или спор околу тестаментот, побарајте совет од нотар или адвокат со искуство во прекугранични наследни случаи.
Напомена: Овој текст е подготвен врз основа на јавно достапни извори и не претставува правен совет. Користењето е на сопствен ризик. За конкретен случај обратете се кај адвокат, нотар или друг релевантен стручњак.
Извор: oesterreich.gv.at